Πέμπτη 11 Αυγούστου 2022
x

Ο ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, Ο ΤΟΛΜΗΡΟΣ ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ ΚΑΙ Ο… ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΑΒΒΑΚΗΣ

Πώς έβαλε τα… γυαλιά χθες στους πολιτικούς ο Ευάγγελος Μυτιληναίος και τι οδηγεί τον Θάνο Σαββάκη να διεκδικήσει τον δήμο Θεσσαλονίκης

Καλημέρα σας!

Η ανακοίνωση της νέας τεχνολογικής επένδυσης της Deutsche Telekom στη Θεσσαλονίκη δημιούργησε προσδοκίες για δύο βασικούς λόγους. Κατ’ αρχήν διότι οι Γερμανοί θα απασχολήσουν περί τους 200 επιστήμονες, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων θα είναι Έλληνες και ορισμένοι από αυτούς ίσως επαναπατριστούν, αφού τα τελευταία χρόνια έφυγαν από τη χώρα χιλιάδες άξιοι πτυχιούχοι ΑΕΙ. Το δεύτερο ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι οι τηλεπικοινωνίες είναι ένας σύγχρονος κλάδος αιχμής, στον οποίο οι καινοτομίες αποτελούν καθημερινότητα. Προφανώς καμία επένδυση, ακόμη κι αν ανήκει σε κάποιον παραδοσιακό κλάδο της αγοράς και της παραγωγής, δεν ενοχλεί, αλλά όταν μια επένδυση είναι και επί της ουσίας σύγχρονη και μοντέρνα ακόμη καλύτερα. Στη Θεσσαλονίκη δημιουργείται σιγά σιγά μια κρίσιμη μάζα τεχνολογικών εταιρειών, ώστε η πόλη να επιτύχει τον στόχο της αναβάθμισής της σε hub νέας τεχνολογίας. Ασφαλώς το ανθρώπινο δυναμικό που «παράγουν» τα τρία πανεπιστήμια αποτελεί ουσιώδη λόγο για τις θετικές αυτές εξελίξεις, όπως ενδεχομένως και το φορολογικό σύστημα, αλλά και το κοινωνικό περιβάλλον. Το σίγουρο είναι ότι για να επενδύσουν δίπλα στον Θερμαϊκό εταιρείες όπως η Pfizer, η Deutsche Telekom, η Cisco, αλλά και κάποιες αμιγώς ελληνικές, όπως για παράδειγμα η BETA CAE Systems δεν απαιτήθηκε καμία ιδιαίτερη υποδομή ούτε κάποιος ειδικός χώρος, ένα τεχνολογικό πάρκο ή κάτι τέτοιο. Όχι ότι θα έβλαπτε εάν υπήρχε, αλλά το επιχείρημα ότι είναι απαραίτητο για να γίνουν επενδύσεις υψηλού τεχνολογικού επιπέδου στην περιοχή είναι αδύναμο. Αν υπάρχει αφήγημα για μια Θεσσαλονίκη-τεχνολογικό κόμβο καινονομίας μπορεί να υπηρετηθεί μόνο από τη δραστηριοποίηση των επιχειρήσεων, είτε πρόκειται για πολυεθνικές είτε για startups. Και αυτό μπορεί να γίνει παντού, για τις μικρότερες και πρωτοεμφανιζόμενες, ακόμη και στο διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας που λέει ο λόγος. Αρκεί να υπάρχει η ιδέα, η διάθεση και ο τρόπος η καλή αυτή ιδέα να εξελιχθεί σε εμπορεύσιμο προϊόν και υπηρεσία, που έχουν τις προϋποθέσεις να επιβιώσουν και να καθιερωθούν στην αγορά. Όλα τα γύρω τριγύρω είναι ενδιαφέροντα μεν, καθόλου καθοριστικά δε. Το αποδεικνύει η σημερινή Θεσσαλονίκη. Ας μην ξεχνάμε ότι η Amazon δημιουργήθηκε σε ένα γκαράζ και το Facebook σε ένα φοιτητικό δωμάτιο.

Η απόφαση του Θ. Σαββάκη

Λίγο απέχει από το να είναι επίσημο. Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος –πρώην ΣΒΒΕ- Θάνος Σαββάκης, ο οποίος αποχωρεί τον Σεπτέμβριο από τον συγκεκριμένο θώκο και στη θέση του θα βρεθεί η κ. Λουκία Σαράντη, της βιομηχανίας ξυλείας «Ακρίτας» που παράγει στον Έβρο, δεν σκοπεύει να αποσυρθεί από τα κοινά. Το βράδυ της Δευτέρας, σε μία πολυπληθή επιχειρηματική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε σε παραθαλάσσιο ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης, επιβεβαίωνε όποιον τον ρωτούσε ότι προτίθεται να θέσει υποψηφιότητα για δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Να ξεκινήσει, δηλαδή, πολιτική καριέρα. Για να δούμε: στο παρελθόν υπήρξαν κι άλλοι γνωστοί και προβεβλημένοι επιχειρηματίες, οι οποίοι ήθελαν, αλλά δεν τόλμησαν να διεκδικήσουν τη θέση του πρώτου πολίτη της Θεσσαλονίκης. Ο Γιάννης Μπουτάρης είναι άλλη ιστορία, μάλλον όσοι το ψήφισαν και τον εξέλεξαν δύο φορές δήμαρχο δεν το έκαναν επειδή ήταν επιχειρηματίας. Ως γνωστόν ο κυρ – Γιάννης είναι μία κατηγορία μόνος του. Εν προκειμένω ο Θάνος Σαββάκης οφείλει να πείσει πολλούς και για πολλά. Το αν έχει την ικανότητα, αν υπάρξει η δυνατότητα και αν θα ευνοήσει η εποχή είναι άλλη ιστορία, την οποία θα μας αποκαλύπτει σιγά σιγά ο χρόνος που περνάει.

Το φθινόπωρο οι λευκές συσκευές της Pyramis

Το φθινόπωρο, κάπου ανάμεσα στον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, προγραμματίζει την έναρξη της κατασκευής λευκών συσκευών στην πατρίδα μας ο όμιλος Pyramis, του Θεσσαλονικού και πρόσφατα επανεκλεγέντα στη θέση του προέδρου του Ελληνο-Αμερικανικού Επιμελητηρίου Νικόλα Μπακατσέλου. Να θυμίσουμε ότι πριν από ενάμισι χρόνο περίπου ο Ν. Μπακατσέλος, σε μία κίνηση που πολλοί χαρακτήρισαν τολμηρή, συμφώνησε με τη γερμανική Bosch, η οποία έκλεισε το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικών συσκευών Pitsos στην Αττική, και αγόρασε τα καλούπια και τα μηχανήματα, ώστε να συνεχίσει. Η υπόθεση έχει ενδιαφέρον. Όπως κάθε υπόθεση που εξελίσσεται στην Ελλάδα και έχει ως αντικείμενο βιομηχανική παραγωγή, αφού το κλίμα δεν είναι πάντα… εύκρατο για τέτοιου είδους δραστηριότητες.

Ο ψύχραιμος Μυτιληναίος και…

Η διαφορά –ή μάλλον μία από τις διαφορές- ανάμεσα στους πολιτικούς από τη μία και τους επιχειρηματίες από την άλλη είναι ο τρόπος που προσεγγίζουν τα πράγματα και συνακόλουθα ο τρόπος που εκφράζονται. Μία ακόμη απόδειξη αυτής της πραγματικότητας ήταν η χθεσινή παρέμβαση του Ευάγγελου Μυτιληναίου στο συνέδριο του Economist, που εξελίσσεται στην Αθήνα. Αφήνοντας κατά μέρος τους λεκτικούς ακροβατισμούς και τα πολιτικάντικα «γύρω γύρω όλοι, στη μέση ο Μανώλης» ο γνωστός επιχειρηματίας, ο οποίος ασχολείται και με την ενέργεια, μίλησε έξω από τα δόντια και συγχρόνως κατανοητά για όσα συμβαίνουν στο ενεργειακό πεδίο στην Ευρώπη, το οποίο έχει επιδεινωθεί μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. «Μετά τον πόλεμο (σ.σ. τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) η Ευρώπη βασίστηκε από τη μια στις υπηρεσίας ασφάλειας που τις πρόσφεραν οι ΗΠΑ σχεδόν δωρεάν κι από την άλλη στη φθηνή ρωσική ενέργεια. Και έτσι οι Ευρωπαίοι ευημέρησαν τα τελευταία 50 χρόνια, έζησαν αυτό που λέμε τον χρυσό αιώνα της Ευρώπης. Τώρα η φτηνή ενέργεια ανήκει στο παρελθόν, όπως και η αμερικανική ασφάλεια δίχως κόστος», ανέφερε ο κ. Μυτιληναίος, προσθέτοντας ότι για την επιτάχυνση των έργων πράσινης ενέργειας στην Ευρώπη υπάρχει ένα χρονικό κενό 2-3 χρόνων μέχρι την ολοκλήρωσή τους. «Η Κομισιόν πιέζει κι αυτό το κενό είναι μια παγίδα θανάτου για την Ευρώπη», μην αποκλείοντας να υπάρχει και χειρότερο σενάριο, αφού εδώ και πολλά χρόνια η Ευρώπη στην ουσία απαγορεύει τις επενδύσεις στο πεδίο των ορυκτών καυσίμων. Απλά, κατανοητά λόγια, η αλήθεια των οποίων ακουμπά στην πραγματικότητα και φυσικά ξεπερνά τα ευχολόγια και τους μη ρεαλιστικούς σχεδιασμούς. Διότι –όπως έλεγε από την αρχαιότητα ο Αίσωπος και πολύ αργότερα τραγούδησαν οι Κατσιμιχαίοι- όλες οι λύσεις είναι καλές αρκεί να είναι εφικτές. Προφανώς ο πλανήτης έχει περιβαλλοντικό πρόβλημα και κάτι πρέπει να γίνει για να περιοριστεί η χρήση των υδρογονανθράκων. Επίσης, προφανώς ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία σαν αρπακτικό, κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την πολιτισμένη Ευρώπη. Αλλά οι λύσεις στα δύο προβλήματα οφείλουν να είναι ρεαλιστικές, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι τα αποτελέσματά τους θα βραδύνουν κάπως. Σύμφωνα με τον κ. Μυτιληναίο, θα χρειαστούν τρία με τέσσερα χρόνια ώστε να υπάρξουν αρκετά LNG και εναλλακτικές πηγές για τα ενεργειακά αποθέματα της Ευρώπης, κρούοντας όμως καμπανάκι για το αν και πώς θα μπορέσουν να διαχειριστούν την κατάσταση τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, αν η κατάσταση χειροτερέψει μέσα σε αυτό το διάστημα.

… ο αναλυτικός Φουκουγιάμα

Στο ίδιο πάνελ με τον κ. Μυτιληναίο βρέθηκε χθες και ο γνωστός Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, Φράνσις Φουκουγιάμα, ο οποίος έχει γράψει το πολύ γνωστό βιβλίο «Το τέλος της ιστορίας - Ο τελευταίος άνθρωπος» και προχώρησε σε μια εκτενή ανάλυση για τον πόλεμο στην Ουκρανία. «Ο πόλεμος αυτός δεν έχει να κάνει με την Ουκρανία, αλλά με την επέκταση του ΝΑΤΟ, έχει να κάνει με την ευρωπαϊκή τάξη έτσι όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την πτώση τείχους του Βερολίνου και την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης 1991», ανέφερε θυμίζοντας ότι σε πρόσφατο βιβλίο του ο Βλαντιμίρ Πούτιν έγραψε πως η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης παραβίασε τη δική του αίσθηση της ρωσικής ταυτότητας. Η πρόβλεψή του για το μέλλον λέει πως ο πόλεμος δεν θα κρατήσει σε βάθος χρόνου και «θα καταλήξουμε σε μια παγωμένη σύρραξη όπως στη Γεωργία».

 




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ