Τρίτη 16 Αυγούστου 2022
x

ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΟΥ 2030 ΚΑΙ ΜΙΑ… NΙΚΗ ΓΙΑ ΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΘΡΑΚΗ

Τι έγινε σαν σήμερα το 2015, γιατί το 2030 είναι η χρονιά της πόλης και πώς η Νίκη της Σαμοθράκης θα συμβολίζει, πλέον, την ΠΑΜ-Θ

Καλημέρα σας!

Σήμερα είναι 5 Ιουλίου. Σαν σήμερα το 2015 οι Έλληνες πολίτες ψήφισαν στο δημοψήφισμα που προκήρυξε η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Ένα δημοψήφισμα που είχε δύο χαρακτηριστικά. Πρώτον, ένα πλήρως ακατανόητο δίλημμα για τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, το οποίο επιπροσθέτως δεν ήταν καν πάνω στο τραπέζι, δεν ήταν, δηλαδή, εν ισχύ. Πολλοί κατάλαβαν ότι το δημοψήφισμα έβαζε περίπου το δίλημμα «εντός ή εκτός Ευρωζώνης, εντός ή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης». Δεύτερον, το αποτέλεσμά του δεν έγινε αποδεκτό από την κυβέρνηση που το προκήρυξε. Το 66% του ΟΧΙ έγινε ένα τόσο περήφανο ΝΑΙ, που όλοι κατάλαβαν ότι το δημοψήφισμα αποτέλεσε απλώς ένα πρόσχημα, αλλά το αποτέλεσμα δεν ταίριαξε στους εμπνευστές του. Βέβαια κάποιοι και κάποιες κάθε χρόνο τέτοια μέρα κλαίνε, χωρίς να αποκαλύπτουν ακριβώς το γιατί. Η θεσμική κανονικότητα αποτελεί πλεονέκτημα στη σύγχρονη εποχή που δεν ανέχεται τις… πειρατείες, τουλάχιστον για μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας το έχουμε κατά νου αυτό, έστω για το μέλλον…

Βαρύ φορτίο στις πλάτες του 2030

Το 2030 έχει… σουξέ στη Θεσσαλονίκη. Είναι μια χρονιά φορτωμένη με τόσες προσδοκίες, που είναι αμφίβολο αν μπορεί να τις αντέξει. Στην πρόσφατη ημερίδα της Voria.gr για το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και το νέο ΕΣΠΑ επίκληση του 2030 έκανε το σύνολο των αρχών της αυτοδιοίκησης της πόλης. Κάτι παραπάνω θα ξέρουν. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους σε επτάμισι με οκτώ χρόνια από σήμερα η Θεσσαλονίκη θα είναι μια άλλη πόλη. Με το μετρό που θα κυκλοφορεί και θα έχει ωριμάσει, με την υπερυψωμένη περιφερειακή οδό (Fly Over) εν λειτουργία, με τις αναπλάσεις (στρατόπεδο Παύλου Μελά, Νέα Τούμπα, Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης) ολοκληρωμένες, με την επέκταση της 6ης προβλήτας του λιμανιού έτοιμη, με τις οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις του λιμανιού επίσης έτοιμες, με την πλατεία Αριστοτέλους αναβαθμισμένη και άλλα πολλά. Είναι τόσα όσα θα έχουν συμβεί τα επόμενα χρόνια μέχρι το 2030, που πραγματικά κάποιος θα ήθελε να κλείσει τα μάτια σήμερα και να τα ανοίξει τότε, ώστε να μη δίνει σημασία στις αθλιότητες που βιώνει η πόλη καθημερινά και θα εξακολουθήσει να βιώνει στο μεσοδιάστημα. Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο των παρεμβάσεων είναι ότι στο σύνολό τους υπακούν στους κανόνες τού… μπετόν αρμέ. Όχι ότι δεν χρειάζεται κι αυτό, πώς αλλιώς θα γίνουν κτήρια, δρόμοι, προβλήτες, γήπεδα και εκθεσιακά κέντρα; Αλλά μια ματιά στο ημερολόγιο δείχνει ότι βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, ο οποίος μέχρι το 2030 θα έχει προχωρήσει ακόμη περισσότερο. Μαζί του θα έχει εξελιχθεί σε απόλυτο πρωταγωνιστή η ψηφιακότητα, που στη Θεσσαλονίκη –και την Ελλάδα γενικότερα- παραμένει υποβαθμισμένη. Το περίεργο είναι ότι στη χώρα μας το συγκεκριμένο θέμα μπήκε δυνατά πάνω στο τραπέζι λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλά τώρα που οι προτεραιότητες της καθημερινότητας αλλάζουν υποχωρεί. Επίσης, εκείνο που δεν συζητείται καν είναι το μοντέλο ανάπτυξης της πόλης και της περιοχής. Διότι γνωρίζουμε τα πλεονεκτήματα (γεωγραφική θέση, λιμάνι, πανεπιστήμια κλπ.), αλλά δεν υπάρχει στοιχειώδης μπούσουλας για το πώς και σε ποιες κατευθύνσεις είναι δέον να αξιοποιηθούν. Ας περιμένουμε, λοιπόν, το 2030...

Ζωντανεύουν τα ΞΕΝΙΑ

Προς αξιοποίηση βαίνουν ολοταχώς τα ΞΕΝΙΑ στην Έδεσσα και στη Βέροια –συγκεκριμένα στο Σέλι-, κάτι που θα ενδυναμώσει την υποδομή φιλοξενίας των δύο όμορφων μακεδονικών πόλεων, στις οποίες ιδιαίτερα τους φθινοπωρινούς και χειμωνιάτικους μήνες υπάρχει επισκεψιμότητα. Η συμφωνία της ΕΤΑΔ, στη δικαιοδοσία της οποίας βρίσκονται τα ΞΕΝΙΑ, για το ξενοδοχείο στην Έδεσσα υπεγράφη ήδη, ενώ το ενδιαφέρον για μακροχρόνια μίσθωση στο αντίστοιχο στο Σέλι είναι ζωηρό και θα καταλήξει σύντομα. Ο τουρισμός αποτελεί στοίχημα για κάθε περιοχή της χώρας μας, τόσο λόγω του φυσικού κάλλους, που υπάρχει τόσο στα παραθαλάσσια όσο και στα ηπειρωτικά μέρη, όσο και λόγω ιστορίας και παγκόσμιων τοπόσημων. Μόνο που η αξιοποίηση αυτών των πλεονεκτημάτων απαιτεί πολλά περισσότερα από κάποια καλά ξενοδοχεία, που είναι μεν απολύτως απαραίτητα αλλά από μόνα τους δεν μπορούν ούτε να αυξήσουν την επισκεψιμότητα ούτε να διευρύνουν χρονικά τις τουριστικές περιόδους. Το να μιλήσουμε για οργάνωση, για συνεργασίες, για μάρκετινγκ και προβολή είναι περιττό. Μία λέξη ενδεχομένως τα καλύπτει όλα αυτά. Επαγγελματισμός. Ούτε ξαδέλφια ούτε ανίψια, ούτε απλώς ψηφοφόροι των δημάρχων και λοιπών σε καίριες θέσεις.

Το νέο σύμβολο για την Ανατ. Μακεδονία – Θράκη

Μάχη γίνεται στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, που αποφάσισε να αλλάξει λογότυπο, αλλά κάθε νομός προτείνει το δικό του σύμβολο. Από την αρχαιότητα βεβαίως – βεβαίως, αφού η σύγχρονη εποχή είναι για την περιοχή σαφώς… αντιηρωική. Έτσι λοιπόν στο τελευταίο περιφερειακό συμβούλιο ο νομός Δράμας πρότεινε τον θεό Διόνυσο, προφανώς λόγω των αμπελώνων και της οινικής παράδοσης. Ο νομός Καβάλας τούς Φιλίππους, λόγω του διάσημου θεάτρου. Ο νομός Ξάνθης τον Δημόκριτο, μιας παγκόσμια προσωπικότητα των επιστημών. Ο νομός Ροδόπης τον Θράκα Ιππέα, ηρωική μορφή και νικητή σε μάχες και πολέμους. Και ο νομός Έβρου τη Νίκη της Σαμοθράκης, ένα από τα διασημότερα παγκοσμίως αρχαία αγάλματα, που τελικά επικράτησε στην ψηφοφορία. Μάλλον δίκαια, τουλάχιστον με όρους διεθνούς δημοσιότητας. Εδώ και δεκαετίες η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης χρησιμοποιούσε ως λογότυπο ένα παραδοσιακό ανθέμιο και οι άνθρωποι είπαν να το αλλάξουν σε κάτι πιο αναγνωρίσιμο. Αν και τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, ορισμένες φορές βοηθάνε.




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ