Δευτέρα 15 Αυγούστου 2022
x

ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ Η ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΣΤΟ ΚΑΡΑΤΑΣΙΟΥ

Η ανάπτυξη της Β' Θεσσαλονίκης ούτε έρχεται ούτε χάνεται με ένα νοσοκομείο. Αντιθέτως, δεν πρέπει να πάει χαμένη η ευκαιρία για το πάρκο υγείας

Η ανακοίνωση της κυβέρνησης για τη χωροθέτηση του νέου Ογκολογικού Νοσοκομείου στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου, στη δυτική Θεσσαλονίκη, συνιστά μια νίκη της λογικής και του αυτονόητου, μια λύση προοπτικής ενταγμένης σε ένα συνολικό αναπτυξιακό πλαίσιο για μια περιοχή, στην οποία αφενός ζουν σχεδόν μισό εκατομμύριο πολίτες, αφετέρου δείχνει πλέον αντί να αποτελεί προτεραιότητα στα χαρτιά, να αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου σχεδιασμού.

Η μάχη του αυτονόητου στην πολιτική είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Τα προφανή γίνονται τις περισσότερες φορές ζητούμενα και αντί να λύνονται προβλήματα δημιουργούνται νέα.

Ο προβληματισμός και η επιχειρηματολογία για τη χωροθέτηση του νέου Ογκολογικού Νοσοκομείου, αναπτύχθηκε σε σημαντικό βαθμό στο δημόσιο διάλογο. Τοποθετήθηκα μέσω των απόψεών μου δυο φορές για το συγκεκριμένο ζήτημα, λαμβάνοντας θέση, επειδή θεώρησα υποχρέωσή μου να επισημάνω πως τέτοιου μεγέθους και αξίας υγειονομικές μονάδες, τέτοιες βασικές υποδομές όχι μόνο για τη Θεσσαλονίκη, αλλά για τη χώρα, δεν πρέπει να μπαίνουν στον μύλο των πολιτικών σκοπιμοτήτων και κυρίως δεν πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διεκδίκησης, αλλά μέρος ενός συνολικού σχεδιασμού για την ανάπτυξη και τη λειτουργία μιας περιοχής. Πρωτίστως όμως να επιτελούν με τον βέλτιστο τρόπο το ρόλο τους, που στην περίπτωσή μας είναι το αντικείμενο του νέου πανεπιστημιακού νοσηλευτικού ιδρύματος.

Είναι δεδομένο ότι η εκτός πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκη χρειάζεται αναπτυξιακές υποδομές. Σωστότερα χρειάζεται υποδομές με βαρύνουσα αναπτυξιακή διάσταση. Το νέο Ογκολογικό Νοσοκομείο θα μπορούσε να θεωρηθεί μια τέτοια υποδομή. Δεν θα είναι η πρώτη, δεν είναι όμως και η τελευταία.

Διάβασα τις διαμαρτυρίες των δημάρχων της περιοχής για την απόρριψη της λύσης χωροθέτησης της νέας μονάδας στη Λητή. Τα επιχειρήματα είναι σοβαρά και βάσιμα. Πέρα από τα αντεπιχειρήματα όμως, εκείνο που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι ότι η εγκατάσταση στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου υπερτερεί για την ουσία της υποδομής, για τον ρόλο που καλείται να παίξει το νέο Ογκολογικό Νοσοκομείο.

Κακώς η κουβέντα πήγε στην άγονη σύγκριση μεταξύ πολεοδομικού συγκροτήματος και Β' Θεσσαλονίκης. Αυτή η λογική είναι στρεβλή στη συγκεκριμένη περίπτωση. Και θέλω να επισημάνω αυτό που διαφαίνεται εδώ και πολύ καιρό ως η επόμενη ανούσια «κόντρα» στη Θεσσαλονίκη. Μια «κόντρα» ανάμεσα στην Α' και τη Β' Θεσσαλονίκης, που αρχίζει να παίρνει τη θέση της... αγαπημένης φαιδρότητας πολλών ετών με τη σύγκρουση της ανατολικής με τη δυτική Θεσσαλονίκη κι ακόμη παλιότερα της Θεσσαλονίκης με την Αθήνα.

Δεν μπορεί μια κοινωνία να προχωρήσει με σοβαρό και αποτελεσματικό τρόπο μπροστά, όταν γίνεται -οικειοθελώς πολλές φορές- αιχμάλωτη ψευτοδιλημμάτων, που υποθηκεύουν και το παρόν και το μέλλον της. Και κάθε διεκδίκηση δεν μπορεί να γίνεται με μανιχαϊστικούς όρους, σε μια αέναη σύγκρουση, την οποία πρέπει κάποιοι πάντα να ανακαλύπτουν για να διαιρέσουν την κοινωνία. Πρώτα είχαμε τα αποπαίδια της ανατολικής Θεσσαλονίκης σε σχέση με τα καλομαθημένα του κέντρου, μετά της δυτικής Θεσσαλονίκης, τώρα πάμε για τη Θεσσαλονίκη της υπαίθρου...

Η κοινωνία της Θεσσαλονίκης είναι μία. Ιδιαιτερότητες υπάρχουν ακόμη κι ανάμεσα σε γειτονιές, αλλά να δημιουργούμε τεχνητές εντάσεις, ανακαλύπτοντας μάλιστα τις αφορμές για να τις καλλιεργήσουμε ακόμη και στα πιο απίθανα, είναι ένα χούι που πρέπει κάποια στιγμή να αποτινάξουμε. Θυμίζω μόνο ότι γι' αυτό το χούι μάς κολλούν πολλοί εκτός Θεσσαλονίκης τη ρετσινιά των «γκρινιάρηδων» και «μίζερων». Επειδή δεν συμφωνούμε ποτέ, επειδή δεν θέλουμε να τελειώνει οριστικά ποτέ κάτι, επειδή καθένας θέλει να γίνεται το δικό του σαν κληρονόμος της απόλυτης γνώσης και της μοναδικής λύσης.

Το νέο Ογκολογικό Νοσοκομείο χωροθετείται στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου και θεωρώ ότι αυτή η λύση είναι η σωστή για πολύ συγκεκριμένους λόγους:

1.Προσβασιμότητας.

2.Δικτύων.

3.Αξιοποίησης του στρατοπέδου για την τοπική (στην περίπτωσή μας υπερτοπική) κοινωνία.

4.Επικοινωνίας.

5.Εγγύτητας με άλλες τέσσερις υγειονομικές μονάδες – πυλώνες της δημόσιας υγείας στη Θεσσαλονίκη: Παπανικολάου, Παπαγεωργίου, 424 και νέο Παιδιατρικό Νοσοκομείο στο Φίλυρο.

Ως πανεπιστημιακό το νέο νοσοκομείο θα έπρεπε να συνοδεύεται κι από μια ακόμη απόφαση για να είναι βέλτιστος ο σχεδιασμός της δημιουργίας ενός πάρκου υγείας στην περιοχή.

Θα έπρεπε να υπάρξει συνεννόηση με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, προκειμένου η Ιατρική Σχολή να μην μετακομίσει στο αγρόκτημα της Θέρμης, όπως έχει σχεδιαστεί, αλλά να εγκατασταθεί στον ίδιο χώρο, στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου.

Δεν γνωρίζω εάν αυτό μπορεί να γίνει πλέον, πάντως θα ήταν βασικό στοιχείο για να είναι ολοκληρωμένο το πάρκο υγείας της δυτικής Θεσσαλονίκης. Τους λόγους έχω αναλύσει στο παρελθόν στις απόψεις μου στη Voria.gr.

Θα ήταν ουτοπικό να πιστέψω ότι η γκρίνια στη δυτική Θεσσαλονίκη για δήθεν εγκατάλειψη από την Πολιτεία θα τελειώσει με ένα νέο νοσοκομείο, διότι αποτελεί στοιχείο επιβίωσης ορισμένων. Κάθε λάβαρο με τοπικιστικό χαρακτήρα συνιστά πρώτης τάξης ευκαιρία...

Ακούω επίσης τα επιχειρήματα των «αδικημένων» δημάρχων από τη μη επιλογή της Λητής για το νοσοκομείο και πιστεύω πως έχουν το δικό τους δίκιο, όμως θέλω να επισημάνω ότι η χωροθέτηση μιας τέτοιας υποδομής προϋποθέτει βέλτιστη λύση και για τους λόγους που έχω πολλάκις αναφέρει η περιοχή της Λητής δεν ήταν αυτή η λύση. Γνωρίζω ότι θα διαφωνήσουν μαζί μου, αλλά έτσι γίνεται με τις απόψεις. Ευτυχώς οι δικές μου δεν έχουν αποφασιστική ισχύ, οπότε εντάσσονται στο πλαίσιο του υγιούς διαλόγου ανταλλαγής επιχειρημάτων.

Εκείνο που είναι κρίσιμο και πρέπει να σκεφτούν στο εξής οι «άρχοντες» της εκτός πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης είναι η διεκδίκηση αναπτυξιακών υποδομών, στις οποίες όντως υπάρχει σοβαρότατο έλλειμμα στην περιοχή. Για να είμαι πιο σωστός υπάρχει έλλειμμα σχεδιασμού. Δηλαδή η Πολιτεία για την περιοχή δεν έχει καν σχεδιάσει. Δεν έχει καταθέσει όραμα και προοπτική, δεν την εντάσσει σε ένα συγκροτημένο αναπτυξιακό πλαίσιο. Και τη λύση σε αυτό το μείζον ζήτημα δεν θα την έδινε η εγκατάσταση του νέου Ογκολογικού Νοσοκομείου στη Λητή...

Σε κάθε περίπτωση για την αξιοποίηση της έκτασης, που μένει «ορφανή» λόγω της απόφασης της κυβέρνησης, μπορούν οι δήμαρχοι να βρουν ένα plan b. Να σκεφτούν άλλη αναπτυξιακή υποδομή και να τη διεκδικήσουν. Επαναλαμβάνω όμως ότι αυτό δε λύνει το πρόβλημα της απουσίας αναπτυξιακών υποδομών (μια δεν είναι αρκετή) και της απουσίας συνολικού και ολοκληρωμένου σχεδιασμού ανάπτυξης της περιοχής.

Οι δήμαρχοι της περιοχής (Δέλτα, Χαλκηδόνος, Ωραιοκάστρου, Λαγκαδά και Βόλβης) θα μπορούσαν να αναλάβουν μια πρωτοβουλία όχι για ένα κοινό δελτίο τύπου διαμαρτυρίας για τη χωροθέτηση ενός νοσοκομείου, αλλά για την αναπτυξιακή προοπτική συνολικά της περιοχής. Να προτείνουν υποδομές, να τις εντάξουν σε έναν σχεδιασμό και να τις διεκδικήσουν με σοβαρό και ενιαίο τρόπο.

Αυτή είναι η απάντηση στο πρόβλημα της τοπικής κοινωνίας κι όχι η διαμαρτυρία για την «απώλεια» μιας υγειονομικής μονάδας. Όλα δε αυτά που ανέφερα περί αναπτυξιακής προοπτικής της περιοχής δεν αφορούν μόνον στους δημάρχους, αλλά και στην Πολιτεία και στις κυβερνήσεις και στους βουλευτές Β' Θεσσαλονίκης όλων των κομμάτων. Αν νοιάζονται ουσιαστικά για το ρόλο τους, για την περιοχή και για τους κατοίκους της...

 

Τάσος Τασιούλας




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ