Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2020
x

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΓΚΡΕΜΙΖΕΤΑΙ - Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΪΟ

Οι περισσότεροι βρισκόμαστε κλεισμένοι στους τέσσερις τείχους ενός δωματίου, σε αναγκαστική ή μη απομόνωση, μετράμε τις μέρες, τις ώρες και τα λεπτά

Πώς θα είναι οι ζωές μας μετά τον κορωνοιό; Ποια θα είναι η καθημερινότητα μας; Πόσα από αυτά θεωρούμε σήμερα αυτονόητα θα εξακολουθήσουν να είναι και την επόμενη μέρα; Και στο τέλος – τέλος, πόσοι από εμάς θα αντέξουν; Ψυχολογικά, κοινωνικά, εργασιακά κι ακόμα – ακόμα βιολογικά; Αυτό που ζούμε είναι πρωτόγνωρο, η διαδικασία είναι ανεπανάληπτη και τα νερά αχαρτογράφητα. Στην κυριολεξία ο κόσμος (μας) γύρω γκρεμίζεται, κάθε μέρα μας επιφυλάσσει και μια νέα έκπληξη, κατά κανόνα (πολύ) δυσάρεστη και στο τέλος της υπάρχει η αίσθηση ότι κάτι χειρότερο θα ξημερώσει την επόμενη. Και το ερώτημα που γεννιέται είναι: Πόσο θα αντέξουμε ακόμα σε αυτή την πίεση;

Οι περισσότεροι βρισκόμαστε κλεισμένοι στους τέσσερις τείχους ενός δωματίου, σε αναγκαστική ή μη απομόνωση, μετράμε τις μέρες, τις ώρες και τα λεπτά της για να τελειώσει, έχοντας στην άκρη του μυαλού τους ότι στο τέλος «όλα θα πάνε καλά». Αλλά θα πάνε; Και το ερώτημα αυτό στροβιλίζει στο μυαλό τους. Στο μεταξύ, η ζωή συνεχίζεται.

Αλλά πώς; Όλοι φυλάγονται από τον ιό κι όσοι στην αρχή φυλάγονταν λιγότερο, τώρα φτάνουν στην υπερβολή, περίπου σαν να αισθάνονται ενοχές που στην αρχή το πήραν αψήφιστα. Πόσο μπορεί να διαρκέσει αυτό; Και πόσο μπορεί να χειροτερέψει η κατάσταση; Όλοι συμβουλεύουν: Σκεφτείτε θετικά. Αλλά είναι πολύ αμφίβολο αν το καταφέρνουν ακόμα κι εκείνοι που το συστήνουν.

Για όσους υπηρέτησαν τη θητεία τους στον ελληνικό στρατό, η όλη ιστορία θυμίζει το συναίσθημα που σου δημιουργείται όταν κάποιο πρωί (χάραμα), συνήθως στο Κέντρο Εκπαίδευσης, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν βρίσκεσαι σε κατασκήνωση κι όλο αυτό το σκηνικό θα τελειώσει σε δεκαπέντε μέρες, αλλά ότι είναι ...μόνιμο. Και θα πρέπει να μάθεις να ζεις μαζί του για πολλούς μήνες. Πολλούς – πολλούς μήνες, αν είσαι «παλιός». Κι όσο πιο «παλιός» είσαι, τόσο πιο ευάλωτος γίνεσαι τελικά σε αυτή την κατάσταση...

 

 




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ