Σάββατο 25 Ιουνίου 2022
x

SOS ΕΚΠΕΜΠΕΙ Η ΕΛΛΗΝΟΓΛΩΣΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Ο πόθος, ο ζήλος και η αγάπη για την πατρίδα, τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα είναι μία φωτιά που καίει μέσα σε κάθε απόδημο Έλληνα

Του Αλέξιου Ντόνα*

Αγωνία, άγχος, πίεση προς τα παιδιά, τους γονείς, προς ολη την οικογένεια! Φροντιστήρια, έξοδα, ατομικά μαθήματα στο σπίτι, αβεβαιότητα για το μέλλον, πανελλήνιες εξετάσεις, ειδικές εξετάσεις για τα παιδιά των μεταναστών και άλλα πολλά εμπόδια που αν αναφερθώ εκτενώς, η λίστα των προβλημάτων θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη.

Πρόσφατα διάβασα μια έρευνα που ανέλυε εκτός των προαναφερθέντων προβλημάτων, την αληθινή οικονομική επιβάρυνση της ελληνικής οικογένειας ώστε να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Η καθόλα ρεαλιστική εκτίμηση ανέρχεται εως 200.000 ευρώ ώστε να μορφωθεί ενα ελληνόπουλο απο το δημοτικό εως το μεταπτυχιακό που ενδεχομένως θα αποκτηθεί στο εξωτερικό.

Αυτή είναι η δωρεάν παιδεία που οραματίστηκε κατά το παρελθόν και που προπαγανδίζει ανελλιπώς η πολιτεία μας για τα ελληνόπουλα;

Και όμως! Το στραβό μας παρουσιάζεται για ίσιο. Το μαύρο για άσπρο. Η ατέλεια για μικρό προβληματάκι. Ότι αυτό είναι το σωστό, ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. 

Όταν όμως έρχεται η στιγμή που τα παιδιά εισέρχονται στην εκπαίδευση της χώρας υποδοχής, τότε ανακαλύπτουν οι γονείς μια άλλη πραγματικότητα. Μια εκπαίδευση που δεν είναι παγιδευμένη σε διαρκή φροντιστήρια, στην παραπαιδεια, στο απόλυτο άγχος και την ατελείωτη αγωνία.

Ας αντιγράψουμε επιτέλους ό,τι καλό βλέπουμε εφόσον δεν καινοτομούμε. Ας δούμε τη δημόσια δωρεάν παιδεία, όπου αυτή υπάρχει ακόμη. Ας απαλύνουν επιτέλους οι πολιτικοί μας που ασχολούνται με την παιδεία το μεγαλύτερο καημό του Έλληνα που είναι, αν μη τι άλλο, η σπουδές και η αποκατάσταση των παιδιών του! 

Όπου μετανάστευσε Έλληνας, πήρε και την εκπαίδευση μαζί του.

Ο πόθος, ο ζήλος και η αγάπη για την πατρίδα, τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμά είναι μία φωτιά που καίει μέσα σε κάθε Έλληνα. Και εδώ όμως η ελληνική Πολιτεία δεν έπραξε τα δέοντα.

Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του '60.

Παρότι διαπιστώνουμε μία θετική εξέλιξη από το 1960 μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '80, από τις αρχές του 1990 σταδιακά υπάρχουν μεταβολές στο ελληνόγλωσσο εκπαιδευτικό σύστημα.

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε το 2011. Ο νόμος 4027/2011 έφερε μία μοναδική στα χρονικά μας συρρίκνωση στα σχολεία της ομογένειας και ειδικά στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης σε βαθμό 90%.

Ευτυχώς ορισμένοι θεσμοί της ομογένειας έδωσαν τον αγώνα τους και συγκράτησαν αρχικά έναν βασικό κορμό σχολείων κατόπιν αλλεπάλληλων διαβουλεύσεων με το Υπουργείο Παιδείας, ενώ ταυτόχρονα λειτούργησαν σχολεία με πρωτοβουλία των τοπικών σχολικών συλλόγων υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων Βάδης Βυρτεμβέργης και της Συνομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων Γερμανίας.

Αργά αλλά σταθερά τα μεγάλα σωματεία αύξησαν τον αριθμό των εκπαιδευτικών μονάδων όλων των μορφών εκπαίδευσης, ώστε να υπάρχει δυνατότητα στα ελληνόπουλα να απολαμβάνουν την ελληνόγλωσση εκπαίδευση έστω και με περικοπές.

Αυτές τις μέρες βρίσκεται κλιμάκιο στην Ελλάδα και προσπαθεί να διαβουλευτεί εκ νέου με το Υπουργείο Παιδείας ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη μέριμνα για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση και ιδιαίτερα για το Κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης στην Γερμανία όπου τα προβλήματα είναι αρκετά και μεγάλα.

Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση επί των ημερών μας είναι αναγκαία καθώς το νέο μεταναστευτικό κύμα αποτελείται από νέες οικογένειες που έχουν νέα παιδιά σε σχολική ηλικία. Η προσαρμογή ενός παιδιού σε νέο περιβάλλον είναι πάρα πολύ δύσκολη και το πρώτο σημείο επαφής είναι το ελληνικό σχολείο. Τα παιδιά που αναγκάζονται να φύγουν από την πατρίδα και να ακολουθήσουν τους γονείς τους για ένα καλύτερο μέλλον, έχουν να αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα. Αναγκάζονται να προσαρμοστούν σε ένα νέο περιβάλλον, να βρουν νέους φίλους, να μάθουν μία καινούργια γλώσσα, και όλα αυτά σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, διότι διαφορετικά δεν θα μπορέσουν να ενταχθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα στη χώρα υποδοχής και μπορεί να αντιμετωπίσουν σοβαρές δυσκολίες, ακόμα  ψυχολογικά προβλήματα. Αυτό παρατηρείται περισσότερο στις ηλικίες άνω των δεκατριών ετών και στα παιδιά που βρίσκονται πλέον σε λυκειακή ηλικία, ενώ τα νεότερα έχουν την χρονική ευκαιρία να ενταχθούν ομαλότερα στο νέο περιβάλλον.

Δυστυχώς, όμως, ακριβώς σε αυτή τη συγκυρία, επί των ημερών μας, παρατηρείται πάλι μία μείωση δαπανών η οποία ως συνήθως αφορά πάντα την παιδεία και την υγεία.

Η πολιτεία πρέπει επειγόντως να σκύψει πάνω από αυτά τα προβλήματα διότι αφορούν νέους ανθρώπους, οι οποίοι πρέπει να προσαρμοστούν στην Ευρώπη στον κόσμο και γενικότερα σε πλαίσια τα οποία έχουν πολλές κοινωνικές και μορφωτικές απαιτήσεις.

Εάν η πολιτεία δεν προσέξει τους νέους ανθρώπους της, δεν θα έχει μέλλον και αυτό ισχύει για κάθε σύγχρονη κοινωνία. Παιδεία σημαίνει πολιτισμός, σημαίνει πρόοδος, σημαίνει μέλλον.

*Ο Αλεξιος Ντονας είναι Απόδημος Έλληνας και Ραδιοπαραγωγός της Εκπομπής «Η Ώρα του Απόδημου» στο Webradio Απόδημος Παλμός.




A+
A-







ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ